Autorką jest Gabriele Oettingen, jedna z moich ulubionych badaczek. Profesor Oettingen jest związana z New York University i University of Hamburg, a jej badania są skupione na tym jak sposób w jaki ludzie myślą o przyszłości wpływa na ich emocje, percepcję i zachowanie.

Prawdopodobnie wielu z nas słyszało, że fantazjowanie o sukcesie jest pomocne w jego osiągnięciu. Mogliśmy też spotkać się z nienaukowym, ezoterycznym przekazem mówiącym o prawie przyciągania sugerującym, że negatywne rzeczy, które nas spotykają są rezultatem tego, że sami je przyciągnęliśmy poprzez swoje myśli.

Autorka w przystępny sposób pokazuje nam jak w świetle wyników badań, potoczne myślenie często okazuje się nieużyteczne we wspieraniu nas w realizacji celów. Oettingen przytacza przykłady i kierunki zastosowań strategii opartych na dowodach w takich obszarach jak relacje z innymi, zdrowie oraz radzenie sobie w pracy.

Z książki dowiemy się jakim pułapkom możemy ulec sądząc, że pozytywne wyobrażenia wystarczą nam jako źródłem stale utrzymującej się motywacji oraz w czym może pomóc nam myślenie o porażce i przewidywanie zagrożeń.

Artykuł WOOP – Prof. Gabriele Oettingen pochodzi z serwisu Mateusz Banaszkiewicz.

W idealnym świecie mama po uprzejmym przywitaniu powiedziałaby np. „Stęskniłam się skarbie”.

Jeśli reakcją córki w takich sytuacjach najczęściej jest atak słowny na matkę w konsekwencji obie mogą czuć się jeszcze gorzej, być może nawet nie chcieć już ze sobą rozmawiać. Pierwotny problem nie zostanie rozwiązany, może się wręcz pogłębić, a córka tym bardziej będzie unikać telefonów do mamy nie mając siły na słuchanie wyrzutów np. po ciążkim tygodniu pracy.

By radzić sobie z takimi wypowiedziami pamiętajmy, że nie działają efektywnie, gdy w tej konwencji nie partycypuje jedna ze stron. Córka może zastanowić się, co działo się zwykle po jej dotychczasowych reakcjach na wypowiedzi mamy. Być może jej dotychczasowe reakcje na wypowiedź mamy sprawiały, że później pojawiało się poczucie winy lub smutek, że relacja jest w takim stanie.

Następnie może zastanowić się na co w tej sytuacji ma wpływ i co może kontrolować. Pomocna może być zmiana nastawienia i sprawdzenie nowych form reagowania. Jeśli okażą się skuteczniejsze może się okazać, że choć zachowanie mamy się nie zmieniło, córka zaznaczając swoje granice w inny sposób, czuje się lepiej, ma większe poczucie kontroli nad sytuacją i radzeniem sobie ze swoimi emocjami.

Co konstruktywnego mogła by odpowiedzieć córka? Po pierwsze warto żeby przez chwilę zastanowiła się jakie potrzeby nieumiejętnie wyraża mama. W zależności od wyniku tej refleksji może posłużyć się tzw. odzwierciedleniem i w tym przypadku odpowiedzieć: „Stęskniłaś się” lub „Mamo chciałabyś żebym dzwoniła częściej”. Być może z czasem, kolejnym krokiem będzie pokazanie mamie, że takie wypowiedzi sprawiają jej przykrość i wyznaczenie granic w relacji pokazując w jaki sposób mama może inaczej wyrażać swoje potrzeby. Najbardziej realistyczne będzie jednak pamiętanie, że przede wszystkim ma wpływ na swoje własne reakcje.

Zostańmy w kontakcie:
INSTAGRAM
YouTube
Facebook
LinkedIn

Artykuł Szantaż emocjonalny pochodzi z serwisu Mateusz Banaszkiewicz.

Choć całe życie spędzamy na treningu komunikacji z innymi, większość ludzi doświadcza różnego rodzaju trudności w tym zakresie.

Badania Marr i Cable z 2014 roku wskazują na przykład, że ludzie mają skłonność by dużo mówić na swój temat, co zwykle nie jest najlepszą strategią w interakcji z innymi.

Karen Huang wraz ze współpracownikami z Uniwersytetu Harvarda przeprowadziła serię badań by zweryfikować, jak zadawanie pytań podczas rozmowy wpływa na lubienie przez innych.

Badacze wykazali, że druga strona miała większą szansę polubić rozmówcę, gdy zadawał więcej pytań. Było to przynajmniej 9 pytań podczas 15-minutowej rozmowy. Wykazano również, że zadawanie pytań sprzyja lubieniu rozmówcy, ponieważ daje większe poczucie responsywności tzn. wskazuje na to, że druga osoba nas słucha i jest zaangażowana w rozmowę, co zaspokaja nasze potrzeby interpersonalne.

Efekt korzystnego działania pytań utrzymuje się nawet, gdy oceny poziomu polubienia dokonuje osoba postronna.

W ostatnim z badań naukowcy zdecydowali się sprawdzić działanie pytań w ramach „szybkiego randkowania” i wykazali, że osoby, które zadawały więcej pytań miały większą szansę zostać zaproszone na drugą randkę.

Co ciekawe ludzie subiektywnie nie przewidywali, że polubienie drugiej osoby będzie częściowo zależne od liczby zadawanych przez nią pytań.

Na koniec uwaga: najskuteczniejsze we wzbudzaniu wspomnianego poczucia responsywności oraz lubienia rozmówcy było zadawanie dużej liczby tzw. pytań uzupełniających (Follow-up questions) np.

A: Planuję pojechać nad Wigry
B: Ooo! Ale super!😍 Byłeś tam wcześniej?

Niekorzystnie działało jednak zadawanie dużej liczby pytań zmieniających temat (Full switch questions) np.

A: Jestem psychologiem
B: Co jadłeś na obiad?😬

Pamiętajmy więc, że choć podczas rozmowy zwykle lubimy dzielić się własnym punktem widzenia to często w pierwszym kroku zamiast mówić, warto słuchać. W drugim zamiast radzić, warto pytać.

Ps.
Poniżej znajdują się również inne przykładowe kategorie pytań jakie możemy stosować podczas rozmowy:

Częściowo zmieniające temat:
A: W weekendy lubię aktywnie spędzać czas, zwłaszcza jeździć nad morze
B: Byłaś kiedyś w tym miejscu z trampolinami we Wrocławiu?

Odzwierciedlające:
A: Lubisz zwierzęta?
B: Uwielbiam koty, a Ty?

Retoryczne: nie wymagają odpowiedzi, mogą służyć podkreśleniu swojego punktu widzenia
A: Kiedy masz szansę na trzytygodniowy urlop?
B: Może pod koniec roku. Tylko jak ja przygotuję na ten czas dokumentację dla zespołu? Nawet nie chcę myśleć.

Huang, K., Yeomans, M., Wood Brooks, A., Minson, J., Gino, F. (2017). It Doesn’t Hurt to Ask: Question-Asking Increases Liking. Journal of Personality and Social Psychology, 113(3), 430–452.

Zostańmy w kontakcie:
INSTAGRAM
YouTube
Facebook
LinkedIn

You want others to feel comfortable in your company? Learn to ask questions

Communication with others is a process that enables us to fulfil various needs, including psychological ones.

Although we spend our entire lives training communication with others, most people experience all sorts of difficulties in this regard.

For example, research by Marr and Cable from 2014 shows that people tend to talk a lot about themselves, which when overused is not the best strategy for interacting with others.

Karen Huang and colleagues at Harvard University conducted a series of studies to see how asking questions in a conversation affects liking by others. 

They found that the other person was more likely to like the interlocutor when he asked more questions. It was best when there were at least 9 questions during a 15-minute interview. It has also been shown that asking questions promotes liking of the other person because it gives a greater sense of responsiveness. It makes people think that the other person is listening to us and is engaged in the conversation which fulfils our interpersonal needs.

The effect persists even when the assessment of the level of likeness is made by an observer. In the last study, researchers decided to test this effect in speed-dating interactions. They found that people who asked more questions were more likely to be asked for a second date. Interestingly, people subjectively did not anticipate that liking the other person would be partially dependent on the number of questions they asked.

Finally: the best in increasing the feeling of responsiveness and liking the other person was using mostly so-called Follow-up questions:

A: I plan to go to Rome.
B: Ooo! That’s great! 😍 Have you been there before?

The least effective was asking a large number of Full switch questions:

It’s wise to remember that although we usually like to share our point of view during a conversation, it is often worth to listen first, instead of speaking. Then it is worth asking instead of advising.

Ps.
Below are also other categories of questions that we can use during a conversation:

Partial switch:
A: I like to spend my time actively on weekends, especially going to the seaside
B: Have you ever been to this place with trampolines in Wrocław?

Mirror:
A: Do you like animals?
B: I love cats, do you?

Rhetorical: they do not require an answer, they are used to make a point rather than elicit information
A: When do you have the chance for a three-week vacation?
B: Maybe at the end of the year. How will I prepare documentation for the team to be able to go? I don’t even want to think about that..

Artykuł Chcesz by inni dobrze czuli się w Twoim towarzystwie? Naucz się zadawać pytania [English below] pochodzi z serwisu Mateusz Banaszkiewicz.