Aktualny stan wiedzy wskazuje na to, że chroniczna samotność jest niekorzystna zarówno dla zdrowia psychicznego jak i fizycznego. Badacze Knowles, Lucas, Baumeister i Gardner postanowili sprawdzić, ile wspólnego z rzeczywistością ma stereotyp mówiący, że osoby samotne mają niskie umiejętności społeczne.

Osoby samotne uczestniczące w ich badaniach uzyskiwały niskie wyniki tylko w przypadku, gdy wiedziały, że zadanie mierzy poziom umiejętności społecznych. Tymczasem, gdy zatajono przed nimi cel zadania uzyskiwały wysokie wyniki. Co więcej ich średnie wyniki były wyższe niż osób badanych o niskim poziomie samotności.

Badacze wnioskują, że osoby samotne posiadają umiejętności interpersonalne jednak świadomość oceny tych umiejętności wywołuje lęk, który następnie pogarsza poziom wykonania, ponieważ jego odczuwania sprawia, że zaczynają nadmiernie monitorować to co robią i mówią.

By zniwelować ten efekt w innym warunku eksperymentalnym badacze przed jawną oceną umiejętności interpersonalnych podali osobom samotnym napój, który określili jako wysoko-kofeinowy. W rzeczywistości nie zawierał on kofeiny jednak zgodnie z przewidywaniami samotni uczestnicy zaczęli interpretować objawy stresu nie jako wynik nieradzenia sobie z sytuacją tylko rezultat działania energetyka i zaczęli uzyskiwać wysokie wyniki w zadaniu.


Knowles, M. L., Lucas, G. M., Baumeister, R. F., Gardner, W. L. (2015). Choking under social pressure: social monitoring among the lonely. Personality and Social Psychology Bulletin, 41(6), 805-821.