Hipoteza mimicznego sprzężenia zwrotnego (ang. facial feedback hypothesis) zakłada, że ekspresje mimiczne emocji nie tylko komunikują nasze doświadczenia emocjonalne innym ludziom ale również wpływają na to jak sami przeżywamy emocje
Jednym z klasycznych przykładów w jaki badano to zjawisko w 1988 roku, było trzymanie długopisu między zębami
lub między wargami
. Przyjęto, że długopis między zębami aktywuje mięśnie odpowiedzialne za uśmiech
Długopis między wargami
miał uniemożliwiać aktywność tych mięśni.
lub między wargami. Przyjęto, że długopis między zębami aktywuje mięśnie odpowiedzialne za uśmiech Długopis między wargamimiał uniemożliwiać aktywność tych mięśni.W klasycznym badaniu uczestnicy oglądali kreskówki i mieli oceniać jak bardzo były w ich odczuciu zabawne. Zgodnie z przewidywaniami wykazano, że osoby, które trzymały długopis między zębami postrzegały kreskówki jako bardziej zabawne niż druga grupa.
W 2016 roku naukowcy z University of Amsterdam opublikowali badanie, w którym wskazali, że zbiorcza analiza 17 replikacji (prób powtórzenia klasycznego badania) nie potwierdziła efektu mimicznego sprzężenia zwrotnego poprzez badania wykorzystujące długopis w ustach.
Czy hipoteza mimicznego sprzężenia zwrotnego jest prawdziwa? Być może.
Jednak w świetle współczesnego rygoru metodologicznego nie potwierdzają jej badania wykorzystujące paradygmat długopisu w ustach.
Wagenmakers, E. J., Beek, T., Dijkhoff, L., Gronau, Q. F. (2016). Registered Replication Report: Strack, Martin, Stepper (1988). Perspectives on Psychological Science, 917-928.
